Encyklopedia roślin Drzewa Jodła Arnolda

Jodła Arnolda

Abies Arnoldiana

Wysokość do 30 m
Kwitnienie
Stanowisko półcień, słoneczne
Wilgotność gleby umiarkowanie wilgotna
Ozdobność cała roślina
Pokrój regularny, stożkowaty
Kategorie
Jodła Arnolda

Abies Arnoldiana, autor: Agnieszka Kwiecień, CC BY 2.5, commons.wikimedia.org

Jodła Arnolda (Abies Arnoldiana) to zimozielone, silnie rosnące drzewo iglaste, o stożkowatej, regularnej koronie. Gatunek powstał dzięki skrzyżowania jodły koreańskiej i jodły veitcha, wyselekcjonowany w szwedzkim ogrodzie botanicznym w Goteborgu. Po 30 latach może osiągnąć około 10 metrów wysokości. Jodła Arnolda posiada krótkie, ciemnozielone, błyszczące igły, od spodu z dwoma charakterystycznymi białymi paskami, pędy regularnie ułożone, szare i owłosione.

Gatunek wytwarza sterczące, ozdobne szyszki, początkowo fioletowo brązowe, z czasem przyjmują żółto- szaro- brązowe zabarwienie. Wykształcają się na gałęziach wierzchołkowych, mniej licznie na bocznych, pojawiają się one na roślinie już w młodym wieku. Jodła Arnolda polecana jest do nasadzeń w dużych ogrodach, parkach w eksponowanych miejscach.

Uprawa jodły Arnolda

Gatunek wymaga gleby żyznej, przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej, o lekko kwaśnym lub kwaśnym odczynie. Nie toleruje podłoży suchych, piaszczystych i stale mokrych. Wymaga stanowiska słonecznego lub w lekkim półcieniu, osłoniętego przed mroźnym, wiosennym wiatrem.

Jodła Arnolda źle znosi zanieczyszczenia powietrza, zasolenie gleby i przedłużających się susz. Charakteryzuje się dużą odpornością na mróz, lecz źle znosi duże wahania temperatur.

Do najpopularniejszych odmian jodły Arnolda należą:

  • ‘Jan Paweł II – odmiana o szeroko stożkowym pokroju, po 10 latach dorasta do około 5-6 metrów wysokości
  • ‘Rogów’ – odmiana o kolumnowym pokroju, po 30 latach dorasta do około 13 metrów wysokości
Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!

Skip to content