Encyklopedia roślin Do dużych ogrodów Jodła pospolita

Jodła pospolita

Abies alba

Wysokość 20-30-50 m
Kwitnienie
Stanowisko półcień, słoneczne
Wilgotność gleby umiarkowanie wilgotna
Ozdobność cała roślina
Pokrój regularny, stożkowaty
Kategorie
Jodła pospolita

Abies alba, autor: Crusier, CC BY 3.0, commons.wikimedia.org

Jodła pospolita (Abies alba) to piękne, długowieczne, zimozielone drzewo iglaste, należące do rodziny sosnowatych. Charakteryzuje się ciekawym, stożkowatym, regularnym i dość luźnym pokrojem. Drzewo w naszych warunkach dorasta do około 20-30 metrów wysokości, a wyższe i najstarsze okazy spotykane w naturze sięgają nawet 50 metrów. Igły gatunku są płaskie, tępo zaokrąglone na końcach, osadzone spiralnie na gałęziach, zebrane w boczne, dwustronne grzebienie. Na pędach górnych igły są grube, nastroszone i ostro zakończone. Górna strona igieł jest ciemnozielona i błyszcząca z bruzdką pośrodku, na stronie spodniej znajdują się dwa jasne paski nalotu woskowego.

Jodła pospolita wytwarza zielone, walcowate szyszki, wzniesione są pionowo i osadzone na górnych gałęziach. Dojrzewając zmieniają barwę na brązową. Szyszki zupełnie rozpadają się na drzewie, uwalniając duże, oskrzydlone nasiona. Na pędzie pozostaje jedynie oś szyszki, zwany trzpieniem. Szyszki dojrzewają we wrześniu, a rozsypują w październiku.

Jodła pospolita, jako gatunek leśny znajduje zastosowanie w nasadzeniach lasów, parków i dużych ogrodów. Chętnie wykorzystywana jako drzewko bożonarodzeniowe. Jodła pospolita posiada również właściwości lecznicze, a ze względu na zawartość olejków eterycznych znajduje zastosowanie przy produkcji perfum.

Uprawa jodły pospolitej

Jodła pospolita najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym o wysokiej wilgotności powietrza, osłoniętego od wiatru, ponieważ źle znosi ostre słońce i upały. Preferuje gleby żyzne, gliniaste i wilgotne o odczynie pH od lekko kwaśnego po zasadowy. Jodła pospolita jest wrażliwa na niskie temperatury. Podczas surowych zim zdarza jej się przemarzać, do tego źle znosi wahania temperatur. Na okres zimowy młode rośliny osłaniamy stroiszem lub agrowłókniną, tak by ochronić je przed zimowym wiatrem oraz utratą wilgoci.

Abies alba jest też wrażliwa na suszę i zanieczyszczone powietrze. W okresach przedłużających się bezdeszczowych, upalnych dni jodła wymaga podlewania. Podlewać należy rzadko, ale bardzo obficie. Gatunek wymaga zasilenia. Czynność tę wykonujemy wiosną lub na jesieni, stosując wieloskładnikowy nawóz do iglaków. Jodła pospolita naturalnie ma piękny pokrój, dlatego z reguły nie wymaga przycinania, wymaga jednak cięcie sanitarnego. Zabieg ten wykonujemy wczesną wiosną, usuwamy chore, martwe, połamane i niepotrzebne pędy. Tniemy do miejsc, gdzie są zielone gałązki, a jeśli takich nie ma na pędzie, to wycinamy je całkowicie aż do pnia.

Gatunek rozmnaża się przez nasiona, zebrane pod koniec lata. Niestety rozmnażanie jodły pospolitej nie jest prostym zadaniem, ponieważ sadzonki są bardzo wrażliwe, a młode siewki rosną wolno i wymagają szczególnej uwagi, regularnego podlewania oraz cieniowania. Abies alba jest narażona na ataki szkodników, w szczególności mszyc. Jednak największym zagrożeniem jest rdza jodły, jest to choroba wywołana przez grzyby. Porażone gałęzie należy usunąć i zastosować odpowiedni oprysk.

Do najpopularniejszych odmian jodły pospolitej należą:

  • ‘Pyramidalis’– odmiana o regularnym, gęstym, stożkowym pokroju. Dorasta do około 7-10 metrów wysokości.
  • ‘Pendula’– odmiana o wzniesionym pokroju i zwisających pędach. Dorasta do około 5-15 metrów wysokości
  • ‘Mlada Boleslav’– odmiana karłowa o gęstym, płasko kulistym, nieregularnym pokroju. Dorasta do około 1 metra wysokości
  • ‘Ibergeregg’– odmiana karłowa o nieregularnym, zmiennym pokroju. Dorasta do około 1-1,5 metra wysokości
Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!

Skip to content