Encyklopedia roślin Krzewy Kiścień wawrzynowy

Kiścień wawrzynowy

Leucothoe fontanesiana

Wysokość 1-1,5 m
Kwitnienie V, VI
Stanowisko półcień, zacienione
Wilgotność gleby umiarkowanie wilgotna
Ozdobność kwiaty, liście
Pokrój rozłożysty
Kategorie
Kiścień wawrzynowy

Leucothoe fontanesiana, autor: David J. Stang, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Kiścień wawrzynowy (Leucothoe fontanesiana) to nieduży, zimozielony, atrakcyjny, wolno rosnący krzew liściasty, o gęstym, rozłożystym, kępiastym pokroju. Dorasta do 1-1,5 metra wysokości. Kwitnie na przełomie maja i czerwca.

Kiścień wawrzynowy wytwarza małe, białe, dzwonkowate, zebrane w duże, gęste, zwisające, groniaste kwiatostany, wyrastające z kątów liści w górnych partiach pędów. Największą ozdobą krzewu są piękne, duże, skórzaste, lancetowate, żywozielone, błyszczące, piłkowane na brzegach i zaostrzone na wierzchołku liście. Jesienią i zimą zmieniają kolor, przybierając różne odcienie czerwieni. Pędy liczne, elastyczne, nagie, zygzakowate, łukowo przewieszające się na zewnątrz.

Kiścień wawrzynowy pięknie prezentuje się na rabatach wrzosowatych w towarzystwie wrzosów, azalii i różaneczników, może być sadzony w niewielkich grupach na tle ogrodzenia lub trawnika. Można z niego tworzyć niskie żywopłoty i obwódki. Krzew ten nadaje się również do sadzenia w pojemnikach na tarasach i balkonach, na rabatach oraz nad brzegiem oczek wodnych.

Uprawa kiścienia wawrzynowego

Leucothoe fontanesiana preferuje stanowiska półcieniste i cieniste, ciepłe, zaciszne i osłonięte od wiatru. Najlepiej rozwija się na glebach żyznych, przepuszczalnych, wilgotnych, zasobnych w substancje organiczne i posiadające dostatecznie kwaśny odczyn pH (4,5-5,5). Jego mrozoodporność jest umiarkowanie wysoka, jednak w chłodniejszych rejonach kraju może przemarzać, dlatego na czas zimowy należy okryć krzew włókniną i obsypać u podstawy kopczykiem ziemi.

Kiścień wawrzynowy wymaga systematycznego nawożenia. Krzew zasilamy od wiosny do końca lipca nawozami przeznaczonymi dla roślin kwasolubnych. Ściółkowanie podłoża jest jak najbardziej wskazane, gdyż gruba warstwa ściółki, np. kora sosnowa pozwoli ograniczyć rozwój chwastów, pomoże utrzymać odpowiednią wilgotność gleby i zabezpieczy korzenie przed wysychaniem i chłodem.

Kiścień wawrzynowy doskonale znosi cięcia. Zabieg ten możemy przeprowadzić w lutym lub w marcu. W okresie silnych upałów i długotrwałych susz, regularnie nawadniamy krzew, przy normalnej pogodzie, ale słabych opadach deszczu, należy rośliny podlewać co 3-4 dni. Kiścień wawrzynowy rozmnaża się za pomocą sadzonek pędowych oraz przez podział rośliny matczynej. Leucothoe fontanesiana wykazuje duża odporość na zanieczyszczenia powietrza, choroby i ataki szkodników.

Do najpopularniejszych odmian kiścienia wawrzynowego zaliczamy:

  • ‘Nana’– odmiana karłowa, dorasta do 0,5 metra wysokości, jej pokrój jest gęsty, rozłożysty, liście zielone
  • ‘Rainbow’– odmiana o pstrych, wielobarwnych liściach, młode przyrosty czerwone, dorasta do około 1 metra wysokości
  • ‘Makijaż’– odmiana o zmiennej kolorystyce liści w zależności od pory roku, dorasta do około 0,5 metra wysokości
  • ‘Zeblid’-odmiana o kompaktowym, gęstym pokroju, wiosną, jesienią i zimą liście mają czerwonawy odcień, latem ciemnozielone, dorasta do 0,5 metra wysokości
Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!

Skip to content