Encyklopedia roślin Krzewy Runianka japońska

Runianka japońska

Pachysandra terminalis

Wysokość 30-40 cm
Kwitnienie IV, V
Stanowisko półcień, zacienione
Wilgotność gleby wilgotna
Ozdobność kwiaty, liście
Pokrój płożący
Kategorie
Runianka japońska

Pachysandra terminalis, autor: Agnieszka Kwiecień, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Runianka japońska (Pachysandra terminalis) to wieloletnia, niewysoka, liściasta krzewinka o płożącym pokroju. Maksymalnie dorasta do 30 centymetrów wysokości. Doskonały gatunek okrywowy do miejsc zacienionych. Runianka japońska jest wyjątkowo ekspansywna, rozrasta się przez podziemne rozłogi tworząc gęste rozległe kobierce. Główną ozdobą rośliny są jej gładkie, skórzaste, duże, odwrotnie jajowate, ząbkowane na brzegach, zielone, błyszczące liście.

Runianka japońska kwitnienie rozpoczyna na przełomie kwietnia i maja. Krzewinka obsypuje się licznymi, drobnymi, białymi kwiatami, które zebrane są w nieduże, groniaste kwiatostany na szczytach pędów. Po kwitnieniu roślina wytwarza kuliste, białe owoce, jednak w naszym klimacie nie jest nam dane ich podziwiać.

Runianka japońska rośnie dość szybko, mocno i gęsto. Doskonale wypełnia wolne przestrzenie na rabacie, w ogrodzie skalnym, pięknie rozjaśnia zacienione zakątki pod dużymi drzewami i krzewami. Może być posadzona wzdłuż ścieżek, alejek, a także w dużych pojemnikach na tarasach i balkonach.

Uprawa runianki japońskiej

Krzewinka najlepiej rozwija się na stanowiskach półcienistych i cienistych, w miejscach słonecznych przy wilgotny podłożu urośnie, ale liście mogą zostać poparzone. Gleba powinna być żyzna, próchniczna i stale lekko wilgotna.

Runianka japońska to roślina odporna na choroby, zanieczyszczenia, bardzo dobrze znosi chłodne zimy oraz wiosenne przymrozki, jednak w chłodniejszych rejonach kraju warto zabezpieczyć roślinę na czas zimowy. Młode osobniki, po posadzeniu wymagają nieco intensywniejszego podlewania, należy także pamiętać o regularnym nawadnianiu rumianki w czasie upalnych dni latem.

Runianka japońska źle znosi dłuższe okresy suszy. Aby ograniczyć parowanie wody oraz ekspansję chwastów możemy wyściółkować podłoże wokół krzewinki. Wczesną wiosną należy przyciąć , oraz usunąć chore, obumarłe i gołe pędy, co spowoduje że roślina pięknie się zagęści. Krzewinka nie wymaga systematycznego nawożenia, możemy ją zasilić wiosną nawozem do roślin ozdobnych z liści.

Runiankę japońską rozmnaża się poprzez ukorzenione rozłogi, pobierane wiosną, oraz przez sadzonki półzdrewniałe pobierane latem. Do ziemi sadzimy od marca do maja lub od sierpnia do października.

Do najpopularniejszych odmian runianki japońskiej zaliczamy:

  • ‘Green Carpet’– odmiana o zielonych, błyszczących liściach, dorasta do 20 centymetrów wysokości
  • ‘Variegata’– odmiana o kremowo-zielonych, pstrych liściach, dorasta do 30 centymetrów wysokości
  • ‘Green Sheen’– odmiana o ciemnozielonych, błyszczących liściach i bardziej zwartym pokroju niż gatunek
Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!

Skip to content