Encyklopedia roślin Krzewy Tawuła wierzbolistna

Tawuła wierzbolistna

Spiraea salicifolia

Wysokość 1,5-2 m
Kwitnienie VI, VII, VIII
Stanowisko półcień, słoneczne
Wilgotność gleby stale wilgotna
Ozdobność kwiaty
Pokrój krzaczasty, rozłożysty
Kategorie
Tawuła dębolistna

Spiraea salicifolia, autor: Stefan.lefnaer, CC BY-SA 3.0 at, commons.wikimedia.org

Tawuła wierzbolistna (Spiraea salicifolia) to wieloletni, zwarty krzew liściasty o wyprostowanym, wzniesionym pokroju, z czasem staje się rozłożysty. Dorasta do 1,5-2 metry wysokości. Tawuła wierzbolistna kwitnie bardzo obficie od czerwca do sierpnia. Kwiaty drobne, różowe lub różowo białe, zebrane w gęste, wydłużone kwiatostany na szczytach pędów. Kwiaty mają bardzo duże, długie pręciki, dzięki którym kwiatostany wyglądają jak wielkie, puszyste bazie. Liście podłużne, eliptyczne lub lancetowate, zaostrzone, jasnozielone, nagie, tylko brzegiem nieco orzęsione, brzeg blaszki na całej długości gęsto i ostro piłkowany.

Pędy tawuły wierzbolistnej są sztywne, wyprostowane, brązowo żółte, w górnej części lekko przewieszające się na zewnątrz. Jesienią w miejsce kwiatów pojawiają się owoce (mieszki), nie są one zbyt atrakcyjne.

Tawuła wierzbolistna nadaje się dużych ogrodów, parków, na tereny zieleni miejskiej, gdzie może być wykorzystywana do nasadzeń szpalerowych lub do tworzenia żywopłotów naturalnych i formowanych.

Uprawa tawuły wierzbolistnej

Spiraea salicifolia nie ma żadnych szczególnych wymagań uprawowych. Doskonale rośnie na glebach żyznych, próchniczych, przepuszczalnych, wilgotnych ,a nawet podmokłych, o obojętnym odczynie pH, poradzi sobie na każdej typowej glebie ogrodowej. Stanowisko półcieniste jak również słoneczne.

Tawuła wierzbolistna względnie dobrze znosi przejściowe susze, jednak młode egzemplarze po posadzeniu wymagają dość systematycznego podlewania. Krzew w pełni mrozoodporny, nie potrzebuje zimowych okryć. Gatunek odporny na zanieczyszczenia miejskie i mało podatna na choroby i szkodniki.

Tawułę wierzbolistną rozmnaża się przez podziemne rozłogi, a także przez półzdrewniałe sadzonki pędowe. Najważniejszym zabiegiem pielęgnacyjnym rośliny to coroczne cięcie. Zabieg wykonujemy wczesną wiosną, usuwamy nadmiar odrostów, a także skracamy silnie skracamy pędy. Nie przeszkadza to w kwitnieniu gdyż roślina zawiązuje kwiaty na pędach tegorocznych. Po kwitnieniu należy usunąć wszystkie przekwitłe kwiatostany.

Tawuła wierzbolistna nie wymaga specjalnych nawożeń, możemy wiosną krzew wyściółkować przesianym kompostem.

Do najpopularniejszej odmiany tawuły wierzbolistnej zaliczamy

  • ‘Alba’– odmiana charakteryzuje się białym kolorem kwiatów
Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!

Skip to content