Strona Główna Ogród Ogórki gruntowe z własnego ogródka – uprawa i pielęgnacja

Ogórki gruntowe z własnego ogródka – uprawa i pielęgnacja

autor Ogarnij Ogród

Ogórek gruntowy (Cucumis sativus) zalicza się do warzyw dyniowatych.  Pochodzi z Indii i dziko porasta podnóża Himalajów. Jego uprawą parała się już społeczność starożytnego Egiptu, Grecji i Rzymu. Na ziemiach polskich znalazł się w XVI wieku i obecnie jest jednym z ulubionych i najczęściej wybieranych do uprawy warzyw przez polskich ogrodników. 

Ogórek jest generalnie gatunkiem obcopylnym,  zapalanym przeważnie przez pszczoły. Jednak są już dostępne odmiany tzw. partenokarpiczne, które rodzą owoce bez zapylania. Zaletą ich jest również to, że są bardziej odporne na choroby. Owocem ogórka jest jagoda wypełniona nasionami.  Barwa od ciemnozielonej do żółtej a nawet białej jest charakterystyczną dla jego owocu. Może być spożywany w postaci surowej, kiszonej, konserwowej. Roślina znana jest na całym świecie nie tylko ze względu na duże walory smakowe, ale  również ze względu na obecność cennych witamin i soli mineralnych, jak np. magnez, żelazo, wapń, sód, potas, fosfor. Jednak, aby cieszyć się wysokimi plonami i dobrą jakością ogórków należy najpierw poznać jego wymagania dotyczące uprawy i pielęgnacji.  

Ogórek gruntowy1

Ogórek gruntowy, autor: Ogarnij Ogród

Najlepszy czas i miejsce na uprawę ogórków

Ogórek należy do roślin ciepłolubnych. Niskie temperatury szybko powodują uszkodzenia rośliny. Najlepszą porą na wysiew nasion jest druga połowa maja, a więc okres, w którym gleba nagrzewa się już do co najmniej 12oC, co sprzyja kiełkowaniu nasion. Po 10 czerwca już się ich siać nie powinno, ale to nie znaczy, że nie wzejdą i nie będą plonowały. Nawet te siane w lipcu zdążą jeszcze urosnąć, tyle, że zbiory będą słabsze. Zawsze dobrze jest podkiełkować nasiona, tzn. wsypać je do filiżanki, zalać odstaną wodą o temperaturze pokojowej i odstawić na słoneczny parapet na 24 do 36 godzin. Nie wypuszczą jeszcze kiełków, ale będą śliskie i napęczniałe. I takie natychmiast należy wysiać do gleby lub do pojemników, jeśli tworzymy rozsadę. Nie można ich ponownie wysuszyć, gdyż zamierają. 

By maksymalnie przedłużyć zbiory ogórki powinno się siać partiami co 1-2 tygodnie.  To też zabezpieczenie przez niespodziankami pogodowymi. Jeśli przyjdzie przymrozek, nie zmarzną nam wszystkie.

Wybierając miejsc dla uprawy ogórków należy pamiętać, że nie powinno się ono znajdować blisko upraw innych dyniowatych (melon, arbuz, cukinia, dynia, patisony, kabaczki), gdyż narażone są na te same szkodniki i choroby.

Ogórek gruntowy1

Ogórek gruntowy1, autor: Ogarnij Ogród

Wymagania ogórków gruntowych

Roślina posiada wysokie wymagania wodne i glebowe oraz potrzebuje dużo intensywnego światła, dlatego wybieramy dla niej miejsce, gdzie będzie mogła czerpać z energii słonecznej. A zatem pełne słońce ale też stanowisko osłonięte od wiatru a podłoże żyzne, próchnicze i  przepuszczalne. Gleba powinna być stale umiarkowanie wilgotna, o odczynie zbliżonym do obojętnego tj. pH około 6,5 do 7,0. Odczyn można sprawdzić za pomocą kwasomierza, a następnie odpowiednio odkwasić/zakwasić ziemię.  W przypadku gliniastej gleby dodajemy materię organiczną i piasek, aby ją użyźnić i jednocześnie rozluźnić. Jeśli jest piaszczysta aplikujemy kompost, torf i/lub przetworzony obornik. 

Jak siać ogórki gruntowe?

Wysiew ogórków robimy wprost do gruntu lub siejemy je wcześniej w pojemnikach,  przykrywając folią. Nasiona powinny być umieszczane na głębokość 1,5-2 cm i odległość 10-15 cm od siebie w rzędzie, najlepiej po 2 nasiona w dołku (jeśli wzejdą obydwa, słabszy można uszczknąć).

Ogórek gruntowy

Ogórek gruntowy, autor: MCassiopéeW/flickr.com

 

 

Ogórki na rozsadę sieje się w drugiej połowie kwietnia, po 2 nasionka w osobnych pojemniczkach. Tak samo jak w przypadku siania w gruncie, słabszą siewkę uszczykujemy. Nie próbujemy roślin rozdzielić, gdyż uszkodzenie korzeni spowoduje zamarcie siewek. Tak powstałą rozsadę po najwcześniej  2 tygodniach można przesadzić do gruntu, jeśli pozwala już na to aura.

 

 

Większość odmian ogórków ma długie pędy, dlatego świetnie nadają się do prowadzenia na podporach. Pozwana to znacząco ograniczyć zajmowane uprawą miejsce. Można je przywiązywać do podpór albo puścić na ogrodzenie, pomagając pędom przy pomocy sznurków.

Najważniejsze zasady pielęgnacji

Jednym z najważniejszych wymogów pielęgnacyjnych rośliny jest dostarczanie jej dużej ilości letniej wody, tj. około 30l tygodniowo lub więcej, w zależności od temperatury. Podlewanie powinno odbywać się regularnie, w przeciwnym razie ogórki mogą stać się gorzkie w smaku, przy okazji często przyjmą kształt rogala. Nigdy nie podlewamy ogórków strumieniem wody z góry, gdyż liście rośliny są bardzo wrażliwe i zaraz zaczną żółknąć, zwłaszcza jeśli woda będzie zbyt zimna.  Moczenie liści powoduje również błyskawiczny rozwój chorób grzybowych, mączniak rzekomy tylko czeka by się rozgościć. W dostarczaniu wody uprawie ogórków najlepiej sprawdza się nawadnianie kropelkowe. 

Ogórki gruntowe trzeba również systematycznie nawozić, najlepiej nawozami organicznymi. Można je podlewać wodą z dodatkiem biohumusu, można podsypywać granulowanym kompostem. 

Nawóz naturalny granulowany

Nawóz naturalny granulowany, autor: draft3r/bixbay.com

W czasie wysokich temperatur warto osłaniać liście ogórków, aby te nie zostały parzone przez ostre słońce. Wystarczą niewysokie tyczki i przymocowana do nich biała agrowłóknina.

Podczas uprawy ogórków warto wziąć pod uwagę płodozmian i dobre sąsiedztwo. Ogórki mogą być wysiewane po 3-4 latach po warzywach dyniowatych. Dobrym przedplonem dla rośliny będzie, np. burak, pomidor, kapusta, zboża. Nie zaleca się uprawy po wieloletniej produkcji roślin motylkowatych, z powodu ryzyka wystąpienia szkodników wielożernych. Najlepsze sąsiedztwo dla ogórka to, np. pietruszka, koper, seler, kukurydza i słonecznik.

Przy uprawie ogórków w gruncie konieczne jest wykorzystanie tylko odmiany do tego przeznaczonej. 

Niepożądane zmiany w wyglądzie rośliny

Najbardziej niepokojącą zmianą, którą możemy zaobserwować u rośliny jest żółknięcie owoców i liści. Powodów możemy upatrywać w niedoborze składników odżywczych, np. magnezu, potasu. Naszym zadaniem jest wyrównanie braków poprzez dostarczenie roślinie stosownych nawozów organicznych. 

Żółknięcie liści może być również spowodowane obecnością mączniaka rzekomego dyniowatych.  Jest to choroba grzybowa najczęściej atakująca uprawy ogórków. Dobrze jest więc zacząć uprawę od zaprawienia nasion (mączka bazaltowa), a następie stosować zapobiegawcze opryski, czy to z drożdży czy z naturalnym preparatów gotowych. Uprawa zaatakowana chorobą, mimo stosowania oprysków środkami chemicznymi, w zasadzie marnieje już w oczach a plony są niezwykle ubogie. 

Mączniak rzekomy dyniowatych na ogórkach gruntowych

Mączniak rzekomy dyniowatych na ogórkach gruntowych, autor: Ogarnij Ogród

Innymi, częstymi chorobami w uprawie ogórka są parch i bakteryjna kanciasta plamistość dyniowatych, których możemy się pozbyć wykorzystując odpowiednie fungicydy. 

Fot. główna: Ogarnij Ogród

Przeczytaj także

Dodaj komentarz

Informator Ogrodniczy

Zapisz się do naszego Informatora Ogrodniczego. Będziemy wysyłać Ci najważniejsze wiadomości Ogrodnicze w danym czasie. Dołącz do tysięcy ogrodników i ogrodniczek!