Strona Główna OgródDrzewa i krzewy ozdobne Tawuła norweska, Tawuła szara ‘Grefsheim’ – uprawa

Tawuła norweska, Tawuła szara ‘Grefsheim’ – uprawa

autor Ogarnij Ogród

Tawuła norweska vel Tawuła szara 'Grefsheim’ (Spiraea x cinerea 'Grefsheim’)

Wysokośćdo 2 m
KwitnienieIV, V
Stanowiskosłoneczne, półcień
Wilgotność glebyumiarkowanie wilgotna
Ozdobnośćkwiaty
Pokrójkrzaczasty, rozłożysty

Tawuła norweska vel Tawuła szara 'Grefsheim’ (Spiraea x cinerea 'Grefsheim’) to przepiękny, wiosenny krzew liściasty o fantastycznych walorach dekoracyjnych. Tawuła należy do rodziny różowatych. Odmiana 'Grefsheim’ jest hybrydą stworzoną do uprawy w ogrodach. Dobrze u nas zimuje wytrzymując bez problemu temperatury dochodzące do Odporny do -20°C. Odmiana ta jest odporna na zanieczyszczenia powietrza.

Tawuła szara ‘Grefsheim’ – jak wygląda

Odmiana ‘Grefsheim’ dorasta do około 2 metrów wysokości i podobnej rozpiętości, posiada rozłożysty, szeroki pokrój. Głównym walorem dekoracyjnym rośliny są białe kwiaty, które bardzo licznie rozwijają się w kwietniu i maju. Kwiaty pojawiają się na zeszłorocznych, jeszcze bezlistnych pędach. Zebrane są w niewielkie baldachogrona i dosłownie oblepiają całą roślinę, sprawiając wrażenie wielkiego białego bukietu.

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’, autor: 阿橋 HQ – 繡線菊屬, CC BY-SA 2.0, commons.wikimedia.org

Tawuła norweska ‘Grefsheim’ tworzy cienkie, rozgałęzione, brązowe, miękko owłosione pędy, malowniczo przewieszające się na boki. Liście drobne, lancetowatej budowy, sezonowe, lekko omszone, szarozielone, jesienią przebarwiają się na żółty kolor.

Odmiana ‘Grefsheim’ dobrze prezentuje się w formie luźnych jak i formowanych żywopłotów. Często wykorzystywana w nasadzeniach zieleni miejskiej i osiedlowej, przy ruchliwych ulicach, na skarpach, w ogrodach przydomowych. Pięknie prezentuje się jako soliter na ładnie przystrzyżonym trawniku i na podwyższonych rabatach.

Uprawa tawuły norweskiej / tawuły szarej ‘Grefsheim’

Tawuła szara ‘Grefsheim’ to roślina całkowicie mrozoodporna, nie wymaga okryć zimowych, odporna na choroby, ataki szkodników, nie wymaga oprysków. Odmianę podlewamy jedynie w czasie suszy i po przesadzeniu, doskonale znosi przesuszenie. Nadmiar wody może spowodować zamieranie krzewu.

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’, autor: Kingfiser, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Tawuła norweska ‘Grefsheim’ nie ma szczególnych wymagań, jest tolerancyjna w stosunku do podłoża na którym będzie uprawiana. Odpowiada jej gleba żyzna, przepuszczalna, próchnicza i umiarkowanie wilgotna. 'Grefsheim’ będzie dobrze się również rozwijać w miejscu z nieco gorszym podłożem, może poza glebami ciężkimi i gliniastymi. Najpiękniej rozkwita na stanowisku słonecznym, w lekkim półcieniu też sobie doskonale poradzi.

By jak najdłużej utrzymywać wilgoć w podłożu, dobrze jest zaraz po zasadzeniu zadbać o ściółkowanie krzewu. Wiosną sprawdzi się kompost, który dodatkowo zasili podłoże.

Tawuła szara 'Grefsheim’ – sadzenie i romnażanie

Tawułę szarą ‘Grefsheim’ rozmnaża się bardzo łatwo za pomocą sadzonek pędowych. Do gruntu sadzimy od kwietnia do października, kiedy minie czas przymrozków.

Tawuła szara 'Grefsheim’ – pielęgnacja

Tawuła szara z racji obfitego kwitnienia potrzebuje składników odżywczych, roślinę zasilamy od kwietnia do maja, w odstępach co 2-3 tygodnie wieloskładnikowym nawozem mineralnym. By pięknie i obficie kwitła, nawozy te muszą zawierać w składzie zwiększoną dawkę potasu i fosforu.

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’

Tawuła norweska – Tawuła szara ‘Grefsheim’, autor: RichardHC, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Tawułę przycinamy zaraz po przekwitnięciu (maj-czerwiec), zabieg ten ma na celu skorygowanie jej pokroju. Choć tak naprawdę nie jest to obowiązkowe, z wyjątkiem formowanych żywopłotów. Tawuła 'Grefsheim’ bowiem ma tak piękny pokrój, że korygowanie go najczęściej nie poprawia jej wyglądu, a wręcz przeciwnie.

Jeśli jednak decydujemy się na cięcia, to trzeba pamiętać by wykonać je po kwitnieniu, wówczas do kolejnego kolejnego sezony tawuła uzyska znów piękny kształt i będzie obficie kwitnąć. Krzew przycięty wiosną będzie kwitnąć dużo słabiej a to dlatego, że krzew kwitnie na pędach zeszłorocznych.

Fot. główna: Kor!An (Андрей Корзун), CC BY-SA 3.0, commons.wikimedia.org

Przeczytaj także

Dodaj komentarz