Strona Główna Dom i BalkonRośliny Doniczkowe Peperomia srebrzysta – uprawa i pielęgnacja

Peperomia srebrzysta – uprawa i pielęgnacja

autor Ogarnij Ogród

Peperomia srebrzysta (Peperomia argyreia syn. P. sandersii)

Wysokośćok. 30 cm
Kwitnienie
Stanowiskopółcień
Wilgotność glebyumiarkowanie wilgotna
Ozdobnośćliście
Pokrójkulisty, zwarty

Peperomia srebrzysta (Peperomia argyreia syn. P. sandersii) występująca wcześniej pod nazwą Peperomia Sandersa jest byliną należącą do rodziny pieprzowatych. W naturze występuje na tropikalnych terenach Brazylii. U nas uprawiana jako ozdobna roślina doniczkowa. Roślina ta jest doskonałym wyborem do wnętrz, gdzie jej unikalne liście mogą być piękną ozdobą na parapecie czy w biurowym kąciku.

Peperomia srebrzysta w pigułce

  • Peperomia srebrzysta (Peperomia argyreia) to tropikalna bylina uprawiana jako ozdobna roślina doniczkowa
  • Posiada charakterystyczne, mięsiste, ciemnozielone liście z srebrzystymi pasami, przypominające skórkę arbuza
  • Wymaga żyznego, przepuszczalnego podłoża, jasnego stanowiska z rozproszonym światłem i temperatury około 20°C
  • Nie toleruje moczenia liści, preferuje duże wilgotności powietrza, wymaga nawożenia w okresie wiosenno-letnim
  • Może być rozmnażana przez oddzielenie przyrostów korzeniowych lub pobieranie sadzonek wierzchołkowych
Peperomia srebrzysta

Peperomia srebrzysta, autor: Krzysztof Ziarnek, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Jak wygląda Peperomia srebrzysta

Peperomia dorasta do 30 cm wysokości, tworząc zwartą, niską kępkę. Jej liście są ciemnozielone, mięsiste, ostro zakończone o sercowatym kształcie. Ich ozdobą są szerokie, srebrzyste pasy. Osadzone są na długich, czerwonawych ogonkach. Liście mają charakterystyczny, okrągły kształt przypominający arbuz, z tego powodu roślina często nazywana jest „peperomią arbuza”. Powierzchnia liści jest błyszcząca, co nadaje im wyjątkowy połysk, a ich wzór składa się z ciemnozielonych i srebrzystych pasów, które przypominają skórkę arbuza. Kontrast pomiędzy zielonymi pasami a srebrzystym tłem jest wyraźny i bardzo dekoracyjny.

W optymalnych warunkach roślina zaczyna kwitnąć tworząc długie, wąskie kłosy z zielonożółtych, drobniutkich kwiatuszków. Nie są zbyt atrakcyjne, dlatego lepiej je usuwać by roślina koncentrowała się na liściach. 

Uprawa peperomii srebrzystej

Peperomia srebrzysta jest rośliną wymagającą, przy uprawie której błędy bardzo zostają obnażone w postaci zasychania liści, obumierania czy gnicia. 

Roślina wymaga żyznego, próchniczego i przepuszczalnego podłoża oraz stanowiska jasnego, ale ze światłem rozproszonym. Niezależnie od pory roku powinna mieć zapewnioną temperaturę w granicach 20°C. Latem wyższą, zimą tylko nieco niższą. Wymaga dużej wilgotności powietrza, ale nie toleruje moczenia liści. Dlatego powinna stać albo obok nawilżacza powietrza albo w głębokim spodku wypełnionym po brzegi keramzytem i wodą. W okresie wiosenno-letnim wymaga nawożenia nawozami wieloskładnikowymi dla roślin zielonych. Ale my, jak zawsze polecamy biohumus, bo naturalny i skuteczny.

Peperomia srebrzysta

Peperomia srebrzysta, autor: TBTRSLZU2, CC BY-SA 3.0, commons.wikimedia.org

Peperomię przesadza się co 2-3 lata wiosną wówczas, gdy korzenie ciasno już wypełniają doniczkę. Można ją wówczas rozmnożyć oddzielając od rośliny matecznej przyrosty korzeniowe lub latem pobierając sadzonki wierzchołkowe i umieszczając je w naczyniu z wodą.

Jak należy dbać o Peperomię srebrzystą, aby dobrze rosła?

Należy zapewnić jej żyzne, przepuszczalne podłoże, stanowisko z rozproszonym światłem, utrzymać temperaturę w granicach 20°C, unikać moczenia liści, zapewnić dużą wilgotność powietrza i regularnie nawozić w okresie wiosenno-letnim.

Peperomia srebrzysta – Podsumowanie

Peperomia srebrzysta, znana również jako „peperomia arbuza”, jest ceniona za swoje dekoracyjne, mięsiste liście o srebrzystych pasach. Uprawa tej tropikalnej byliny wymaga pewnej troski, w tym odpowiedniego podłoża, światła, temperatury, oraz wilgotności powietrza, co zapewnia jej zdrowy wzrost i piękny wygląd. Regularne nawożenie w sezonie wzrostu i odpowiednie rozmnażanie mogą przyczynić się do sukcesu w jej hodowli.

Bibliografia:

  1. A. Gawrys, Ogrody, Ogródki, Zieleńce, Skromne kokietki, 12/2007, s. 74-76

Fot, główna: Yercaud-elango, CC BY-SA 4.0, commons.wikimedia.org

Przeczytaj także

Dodaj komentarz